ELEWACJE BEZ OGRANICZEŃ13.04.2017

Elewacja domów szkieletowych kojarzy się przede wszystkim z drewnem. Technologia SWISS KRONO HOUSE pozwala na zastosowanie absolutnie dowolnej formy wykończenia zewnętrznych ścian domu – od wypraw tynkowych, przez elewacje wentylowane, po nietypowe rozwiązania np. z blachy tytanowo - cynkowej.

Gotowe na wszystko

Powszechne jest przekonanie, że w wypadku domów wykonanych w technologii szkieletowej możliwości wykończenia elewacji są raczej ograniczone i że w zasadzie w grę wchodzi jedynie drewno. Tymczasem można się zgodzić jedynie z tym, że jest to pokrycie budzące najbardziej tradycyjne skojarzenia i najlepiej ilustrujące naturę wewnętrznej konstrukcji budynku. Cała ogromna reszta tego przekonania to jednak wielka pomyłka. Z czego więc można wykonywać elewacje budynków wykonywanych w systemie szkieletowym SWISS KRONO HOUSE?

 

W zasadzie, pytanie to można zadać pomijając ostatni człon. Brzmiałoby ono wtedy tak: “z czego można wykonywać elewacje budynków?”, ale odpowiedź pozostałaby identyczna. Technologia szkieletowa SWISS KRONO HOUSE w zasadzie w żaden sposób nie ogranicza możliwości kształtowania elewacji. Oczywiście technologia zapewniająca tak wysoką paroprzepuszczalność przegród, aż prosi się o zastosowanie elewacji wentylowanej - o tym jednak za moment.

 

Wyprawy tynkowe i płytki ceramiczne

Zacznijmy od możliwości najprostszej i zdecydowanie najpopularniejszej jako wykończenie polskich domów jednorodzinnych - czyli tynku. Zewnętrzne poszycie ścian konstrukcyjnych wykonane z płyty OSB ma doskonałe właściwości umożliwiające układanie na nich systemu ocieplenia i elewacji powszechnie nazywanego metodą lekką mokrą. Różnica w stosunku do niektórych technologii murowanych jest jedynie taka, że zamiast styropianu należy używać twardej wełny mineralnej - ze względu na wspominaną już dużą paroprzepuszczalność konstrukcji. Zewnętrzna warstwa wełny spełnia dodatkowo funkcję izolacji termicznej, dodatkowo ujednolicając termikę ściany i likwidując (i tak szczątkowe) mostki termiczne. Wykończenie to w tym wypadku znany doskonale i powszechnie stosowany tynk na siatce. To wersja najprostsza. Można ją nieco skomplikować nie zmieniając zasadniczo technologii - i zamiast tynku zastosować płytki z ciętej cegły lub inne płytki ceramiczne. Pamiętać należy w tym wypadku jedynie o starannym wykończeniu narożników - to miejsca, które nieprawidłowo wykonane wyglądają nienaturalnie i istotnie obniżają estetykę szlachetnej elewacji.

Płytka to mimo wszystko pewnego rodzaju produkt zastępczy.

 

Ściana trójwarstwowa i elewacja podwieszana

Co jednak, jeśli wizją projektanta lub inwestora jest elewacja z pełnej cegły, ze starannie opracowanymi narożnikami i nadprożami? Metody ponownie są dwie. Pierwszą jest znane z wykonywania ścian trójwarstwowych w technologiach murowanych poszerzenie ławy fundamentowej i warstwa elewacyjna na tym poszerzeniu stojąca, kotwiona do ściany nośnej przez warstwę izolacji termicznej i szczelinę powietrzną. Druga - to elewacja podwieszona do ściany konstrukcyjnej za pomocą systemowych zawiesi i rusztów, także tworzących szczelinę powietrzną. Warstwa taka należy już bowiem do grupy elewacji wentylowanych - najszerszej i jednocześnie najlepiej wykorzystującej wszystkie zalety technologii szkieletowej SWISS KRONO HOUSE. Ich główną wspólną cechą jest występowanie około 2 cm szczeliny wentylacyjnej między warstwami konstrukcyjnymi, a zewnętrznymi, służącej do wyprowadzania pary wodnej przechodzącej przez warstwy konstrukcji. Aby taki system działał prawidłowo nie wolno zapominać o zastosowaniu szczelin wentylacyjnych w najniższej i szczytowej partii ściany.

 

Klasyczna elewacja drewniana

Najprostszą z popularnych elewacją wentylowaną jest jednak (zwłaszcza w wypadku konstrukcji szkieletowej) - elewacja drewniana. Składa się ona z mocowanego do ściany konstrukcyjnej rusztu (najczęściej również drewnianego), w którego grubości mieści się także dodatkowa warstwa izolacji termicznej i wspominana już szczelina powietrzna, oraz mocowanych do niego desek o wybranym przez projektanta układzie i profilu. Nieco prostszy jest montaż desek w układzie poziomym, umożliwia on również zastosowanie w zasadzie wszystkich dostępnych na rynku przekrojów. Układ pionowy jest o tyle trudniejszy, że wymaga zastosowania dodatkowej warstwy rusztu konstrukcyjnego i dość istotnie zawęża liczbę możliwych do zastosowania profili desek. W zależności od tych ostatnich cech, jak również od rodzaju i sposobu wykończenia drewna - uzyskać możemy pełne spektrum stylów architektonicznych, od modernistycznej prostoty, aż po rustykalny wdzięk.

 

***

 

Wymienione już zostały najpopularniejsze materiały elewacyjne. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie aby zastosować inne, nieco mniej popularne, takie jak chociażby blacha cynkowo - tytanowa łączona na rąbek stojący; panele ze stali powlekanej czy płyty włóknocementowe. Liczba możliwości jest niemal nieograniczona, zależna jedynie od fantazji projektanta oraz gustu (i oczywiście portfela) inwestora. 

Powrót